Nogmaals verzetsstrijder Albert Oosting

Albert Oosting

 

Albert Oosting werd op 18 januari 1921 te Borger geboren en kam uit een boerenfamilie, die later verhuisde naar Wezuperbrug (F-15).

Oosting deed in 1938 eindexamen ULO en was daarna een jaar op de boerderij van zijn vader werkzaam, maar dit werk beviel hem niet.

In het begin van de oorlogsjaren op 1 juni 1941 werd Albert Oosting benoemd op de afdeling bevolking ter secretarie.

Burgemeester-secretaris was toen Mr. Antoine Kleijn en verder bestond de secretarie uit nog drie personeelsleden.

De leiding had Harm Rijmsma, verder bestond de secretarie uit nog drie jonge personeelsleden te weten Grietje Zwols, Lucas Hegen en Jan Kuipers.

Oosting stond bekend als een vrolijke, wat wilde jongen, die soms roekeloos over risico’s heen zag.



Oorlogsmonument bij het voormalige gemeentehuis van Zweeloo

Hij was fel tegen de Duitse bezetting gekant en was ter secretarie de eerste vertegenwoordiger van het verzet.

Het kwam hem daarbij goed uit, dat hij op de secretarie belast was met het uitreiken en administreren van persoonsbewijzen, die door de bezetting verplicht geworden waren voor iedereen  boven de 16 jaar.

Als ambtenaar ter secretarie van de gemeente Zweeloo was Oosting de Landelijke Organisatie voor Hulp aan Onderduikers en de Landelijke Knokploegen (LO/LKP) behulpzaam. Hij zorgde onder andere voor distributiepapieren en persoonsbewijzen voor onderduikers en illegale werkers.

 

Op 23 mei 1944 kwamen twee Duitse ambtenaren van de “Sicherheitsdienst” naar het gemeentehuis en vroegen naar de burgemeester en Oosting. Beiden waren ergens onderweg en werden spoedig verwacht. Oosting kwam aan de achterzijde van het gebouw bij de distributiedienst binnen en werd daar dringend gewaarschuwd niet verder te gaan. Wat de reden is dat hij hieraan geen gevolg heeft gegeven is nog steeds een raadsel. Wel moet worden beseft dat alles heel snel ging en dat hij tenslotte al in het gemeentehuis was.

Hij werd verhoord in de burgemeesterskamer en werd gearresteerd en meegenomen.

De reden voor zij arrestatie was, dat bij een overval een medewerker van de LO/LKP was gearresteerd. Men vond op hem een vervalst persoonsbewijs dat door Albert Oosting, als met de uitreiking van persoonsbewijzen belaste ambtenaar, was ondertekend.

 

Nadat hij enige tijd in Assen gevangen was gehouden werd hij overgebracht naar het concentratiekamp Vught, waar hij op 15 juni in de administratie werd ingeschreven. Hij werd in cel V van de kampgevangenis, de zogenaamde Bunker opgesloten.

 

Op 22 augustus 1944 om 20.15 uur werd hij op de fusilladeplaats vlak bij het kamp gefusilleerd. Behalve het gezin waartoe hij behoorde liet Albert Oosting een verloofde na.

 

Naar aanleiding van het besluit Oorlogs Vredesgedenktekens wordt bij Gedeputeerde Staten van Drenthe een crediet aangevraagd om een gedenksteen aan te brengen in het gemeentehuis, dit vooral waar Oosting’s graf volkomen onbekend is en daar dus geen gedenksteen op kan worden aangebracht.

 

De plechtige onthulling van de gedenksteen  in de hal van het gemeentehuis is op 4 mei 1948, ’s avonds om 19.30 uur.

De rede wordt i.v.m. afwezigheid van burgemeester Kleijn, voorgelezen door zijn echtgenote mevr. Mr. E. Kleijn-Menalda van Schouwenburg.

 

In het nieuw gebouwde gemeentehuis is deze steen wederom aangebracht in de muur van het ambtelijk gedeelte. Alvorens met de sloop van het oude gemeentehuis werd begonnen is deze steen omzichtig uit de muur van de hal van het oude gemeentehuis gehaald.

 

Bij raadsbesluit van 13 maart 1978 wordt aan de toen nog onverharde weg, sectie F nr. 3011 te Wezuperbrug de naam “Albert Oostingweg” gegeven. Deze weg is nu verhard en is bebouwd.

 

Voor het gemeentehuis is na de bevrijding een gedenk-kei geplaatst om een blijvende herinnering te scheppen aan die inwoners uit de gemeente, welke in de oorlogsjaren 1940-1945 voor het vaderland zijn gevallen. De naam Oosting is hierop vermeld.

Elk jaar op 4 mei vindt hier de herdenking plaats.

Dit monument is door de schooljeugd geadopteerd, zodat zij weten wat er si gebeurd en wat er gebeuren kan.

 

Het is allemaal al lang geleden, maar we zullen niet vergeten wat vrijheid voor ons betekent. We blijven met eerbied aan Albert Oosting denken.